| خانه > رادیو سیتی | |
رادیو سیتیگفت و گو با گیتی صفرزاده، دبیر جشنواره فیلم کمدی گلآقا ۱۲ فیلم در دومین جشنواره فیلم کمدی گلآقامینو صابری: بهزودی دومین جشنواره فیلم کمدی گلآقا برگزار میشود. گیتی صفرزاده، دبیر این جشنواره در گفت و گو با زمانه میگوید: «در جشنواره امسال، فیلمهای کمدی دو سال اخیر مورد بررسی قرار میگیرند. ۱۲ فیلم کمدی که در دو سال گذشته اکران شدهاند به جشنواره راه پیدا کردهاند. آثار برگزیده در پنج رشته انتخاب میشوند، بازیگر زن، بازیگر مرد، فیلمنامهنویس، کارگردان و فیلم برگزیده.» نگاهی به سریال روز حسرت و روند تولید سریالهای ماورایی در تلویزیون زنان نیکوسرشت، مردان شیطانصفت!مهدی عبداللهزاده: در حالی که تا کنون بزرگترین روحانیون، از هر دین و مذهبی، هیچگاه به خود اجازه اظهار نظر درباره بهشتی بودن یا دوزخی بودن آدمها ندادهاند و اصولاً بر مبنای آموزههای دینی، هیچکس جز خدا از سرنوشت انسانها در روز قیامت باخبر نیست، سریال «روز حسرت» در پایان به راحتی تکلیف آدمهای داستان را مشخص میکند و برخی را در گدازههای آتش و بقیه را در بهشت برین نشان میدهد! پل نیومن، یاغی پاک هالیوودگاردین، ترجمهی علی آخوندان: پل نیومن از اسطورههای معمولی هالیوود نبود، هرچند که تمام ویژگیهای آن را داشت. ستارهای بود با چشمان آبی درخشان و چهرهای کارت پستالی. شش دهه در اوج بود و نه تنها اسکار، که جوایز زیاد دیگری را هم در کارنامهاش ثبت کرد. نیومن همیشه مردی بود که برای خودش زندگی میکرد. از تمام دامهایی که در راه یک اسطوره قرار دارند، دوری کرد. نیومن هیچگاه آلوده الکل و مواد مخدر نشد، قصری محصور در «بورلی هیلز» نساخت و کسی او را در یک میهمانی شبانه در حال رقص میان دخترانی که کمتر از نصف سن او را داشته باشند، ندید. گزارش روز دوم جشنواره فیلمهای ایرانی شهر سانفرانسیسکو تجربههای ایرانی در جشنواره شهر سانفرانسیسکولوا زند: دومین و آخرین روز اولین جشنواره فیلمهای ایران در شهر سانفرانسیسکو با نمایش فیلم «زنان پشت دوربین» به کارگردانی الکسیس کراسیلوفسکی شروع شد. در این دو روز ۲۱ فیلم به نمایش گذاشته شد که ۱۳ کار حاصل کار کارگردانان ایرانی در داخل و خارج از ایران بود. از این ۲۱ فیلم «زنان پشت دوربین»، «ایران: پشت دیوارها»، و «سیزده و نیم» به طور ويژه نگاه به وضعیت زنان ایران داشتند. ابرسایتهای پرابهام با ارمغانهای فرهنگیمهدی عبداللهزاده: جامع نبودن قانون رسانه در ایران و نادیده انگاشتن حق مولف باعث شده تا در سالهای اخیر ارایهی رایگان محصولات فرهنگی بر روی وبسایتها و وبلاگهای فارسی زبان در هیات فایلهای صوتی یا تصویری به امری معمول و متعارف بدل شود. تا پیش از این، وبمسترها و صاحبان بسیاری از وبلاگها با اتکا به جذابیت آثار فرهنگی، از تمام یا بخشی از آثارِ (عمدتاً موسیقایی) برای بهبود یا ارتقای ارتباطشان با مخاطب بهره میگرفتند. گزارشی از اولین جشنواره فیلمهای ایرانی شهر سانفرانسیسکو جشنوارهای برای فرهنگ ایرانی در سانفرانسیسکولوا زند: اولین جشنواره فیلمهای ایرانی شهر سنفرانسیسکو امروز ۲۷ سپتامبر با نمایش مستند ۴۵ دقیقهای «ایران: از پشت دیوارها» به کارگردانی هاکان توکای از ترکیه افتتاح شد. فاطمه معتمدآریا در بخشی از این فیلم که داستان شکستها، تلاشها و موفقیتهای زنان ایرانی در عرصههای مختلف است میگوید: «به نظر من آرایشهای غلیظ در جامعه ایران، یک ریشه اجتماعی خیلی وحشتناک دارد و معضل اجتماعی است.» با احترام به چنگیز جلیلوند پل نیومنی که ما میشناسیم فرق میکندمهدی عبداللهزاده: یکی از آشناهای ما قرار بود از کرمان برای مسافرت پیش ما بیایید. «نیش» را آورد و من از همان زمان شیفتهی بازیگری شدم که به لهجهی کرمانیها ناماش «پل نِهیومن» بود. چشمهای نافذ آبیاش که شیطنتی آلوده به غم و اندوه از آن بیرون میزد، مرا برد به دنیایی دیگر. دیگر قهرمان تیز و فرز و محبوب خودم را پیدا کرده بودم. مهربان، چالاک، احساساتی و پاک. بزنگاه ریاکاریمهدی عبداللهزاده: بزنگاه، مداحان را آدمهای بیعاطفه و کاسبکاری میشمارد که نه بر مبنای عدالت، که بر اساس خواست و نظر کسی که وجه حقالزحمه آنها را پرداخته حرف میزنند، ناله و اشکشان دروغین است و ریاکاری کسب و کارشان است. واقعیت آن است که اگر بزنگاه نه به عنوان یکی از سریالهای مناسبتی، که در شکل و روال معمول به نمایش در میآمد هیچکدام از این به ظاهر ایرادها به چشم نمیآمد و هیچ واکنشی بر انگیخته نمیشد. اما از آنجا که رسم شده در ماه رمضان، به معنویت توجه ویژه شود و کلید واژههایی چون عبادت، گذشت، دینداری، جوانمردی و به یک معنا ایدهآلیسم ترویج شود، بزنگاه حکم یک نوع پردهدری و خارجخوانی را پیدا کرده است. مقالهای در گاردین درباره نانی مورتی کارگردان ایتالیایی نانی مورتی، دشمن عوامگراییگاردین/ ترجمهی علی آخوندان: نانی مورتی، از معدود کارگردانان ایتالیایی است که رابطه خوبی با تماشاگران دارد. در فیلمهایش اغلب نقش اصلی را خودش بازی میکند، ولی نقش اصلی آئینهای است که ما میتوانیم در آن دنیا را ببینیم. مورتی، زمانی را به یاد میآورد که در ایتالیا کلمه «کمونیست» دشنام نبود و ضمناً نشستهای سیاسی فرصتی برای بحث محسوب میشد، نه فرصتی برای سوء استفاده و كوبیدن رقیب. آیا «شیرین» نشانه افول سینمای کیارستمی است؟مهدی عبداللهزاده: حرف دوستانی را که معتقدند او از چند سال پیش با سینما تفریح میکند، قبول دارم، اما معتقدم این تفریح نه از روی کم مایه شدن و به آخر خط رسیدن است و نه از سر تنبلی و نه نشانهی بازنشستگی. کیارستمی چهل سال است که با سینما تفریح میکند. اما واقعیت آن ست که او چند سالیست که در پی تکیه زدن به جایگاهی بیبدیل و سخت پایدار، سخت شیفتهی تجربه کردن و گاهگاهی ضرب شصت نشان دادن شده. همین قضیه حضور شیرین در ونیز را در نظر بگیرید. به مناسبت روز سینما نگاهی به سیر تحول سینما در ایرانحسین نوشآذر: در تقویم ایرانی بیست و یکم شهریورماه، روز سینما خوانده میشود. تا پیش از مشروطه مردم ایران سینما را نمیشناختند و سرگرمیها و تفریحهای دیگری داشتند. در این دوران قهوهخانه و تئاترهای روحوضی و نمایشهای خیابانی رونق داشت. نخستین کسی که دستگاه سینمای بیصدا را به ایران آورد، روسی خان نام داشت. این مرد عکاس خوبی بود و در خیابان علاءالدولهی تهران عکاسخانه داشت. گزارش سومین روز جشنواره ونیز در گفت و گو با آزاده اسدی جورج، رد شو دیگه، کشتی ما را...اردوان روزبه: سومین روز از جشنواره فیلم ونیز، در حالی آغاز شد که فضای حاکم بر جشنواره، به شدت امنیتی و پلیسی بود. بحث بر سر فیلم «بعد از خواندن بسوزان» همچنان در نشریات مختلف ادامه دارد. همکار ما آزاده اسدی که در محل این جشنواره ونیز حضور دارد میگوید: «تا الان یکی از پر دردسرترین کسانی که در این جشنواره حضور داشته است؛ همین آقای جورج کلونی بوده است. هر وقت که میخواهد از جلوی سینمای نمایش دهندهی فیلم رد بشود، سر و صدا و جیغ همه بلند میشود.» جورج کلونی از اشغال سفارت فیلم میسازد داستان اشغال سفارت به روایت جورج کلونیمجید روشنزاده: جورج کلونی، ستاره سینمای هالیوود، قصد ساختن عملیات سازمان سیا به هنگام اشغال سفارت آمریکا در تهران را دارد. این فیلم، داستان مأموریت یکی از اعضای برجسته سیا بنام تونی مندنز و نحوه آزادی شش تن از اعضای سفارت آمریکا را که در آن زمان در سفارت کانادا در تهران مخفی شده بودند، روایت میکند. خسرو شکیبایی را چطور تعریف میکنید؟مینو صابری: در مجلسی که در خانهی خسرو شکیبایی برپا بود از برخی هنرمندان سوال کردم: خسرو شکیبایی را چطور تعریف می کنید؟ داوود رشیدی با چشمان اشکبار گفت: یک دوست، یک هنرمند بزرگ، یک شاعر بزرگ، یک صدای فراموش نشدنی و یک شخصیت بزرگ. امین تارخ گفت: به نظر من آقای شکیبایی یکی از خوشبوترین گلهای گلستان عرصهی بازیگری سینمای ایران بود. فقدان وجودش ضربهی مهلکیست به سینمای ایران. موفقیت جهانی سینماگران ایرانیِ دور از وطنمحمد حقيقت: در سال ۲۰۰۸ چند سینماگر ایرانی که در آمریکا و اروپا فعال هستند، با ساختن سه فیلم، موفق شدهاند به جشنواره های مهم جهانی راه یابند. امیر نادری که از سال ۱۹۸۸ بعد از توقیف آخرین فیلمش «آب، باد، خاک» ایران را ترک کرد و در آمریکا اقامت گزید، تا کنون پنج فیلم بلند سینمایی ساخته که آخرین آن «رؤیای لاسوگاس» نام دارد و در بخش مسابقه بینالمللی جشنواره لوکارنو پذیرفته شده است. در جهنم کیبوتصفهیمه فرسایی: درور شاول در فیلم Sweet Mud به زندگی «اشتراکی» در یک کیبوتص در جنوب اسراییل در سالهای دههی هفتاد قرن پیش میپردازد. داستان از دید پسری ۱۲ ساله که دویر نام دارد و با خانوادهاش در این کیبوتص زندگی میکند، بازگو میشود. دویر در آستانهی پا گذاشتن به دنیای «پر مسوولیت بزرگترها» ست. پیش از آن، ولی باید از عهدهی یک سری «آزمایشهای سخت» برآید. گزارشی از نمایش فیلم مستند بهمن مقصودلو از زندگی احمد محمود «احمد محمود و احمد شاملو، دو شخصیت متضاد داشتند»محمد تاجدولتی: بهمن مقصودلو، دو فیلم مستند درباره زندگی دو تن از بزرگترین چهرههای ادبیات معاصر ایران – احمد شاملو و احمد محمود – ساخته که از نخستین آثار مستند و بیوگرافیک درباره نویسندگان ایران است. او هفته گذشته به دعوت هفتهنامه «شهروند» به تورنتو آمده بود تا در یک جلسه نمایش ِ فیلم ِ زندگی احمد محمود و پرسش و پاسخ با گروهی از علاقهمندان سینما و ادبیات ایران شرکت کند. گفتگو با مهرداد اسکویی، سینماگر مستندساز ایرانی و برنده جایزه ویژه فستیوال تورنتو روزهای بیتقویم ِ بچههای کانون اصلاح و تربیتمحمد تاجدولتی: فیلم «روزهای بیتقویم» ساختهی مهرداد اسکویی جایزهی ویژهی فیلمهای کوتاه مستند ۳۰ تا ۶۰ دقیقهای فستیوال بینالمللی فیلمهای مستند تورنتو را از آن خود کرد. این فیلم دربارهی زندگی نوجوانان پسر زیر ۱۵ سال است که به دلایل گوناگون، از جمله اعتیاد به مواد مخدر و بزهکاری، در کانون اصلاح و تربیت در منطقهی شمال غرب تهران دوران محکومیتشان را میگذارنند. یک روز پیش از اعلام اهدای جایزهی ویژهی هیأت داوران فستیوال با مهرداد اسکویی دربارهی اثرش گفتگو گردم. گفتوگو با محمد رسول اف، کارگردان فیلم مستند «باد دبور» «دیشها را جمع میکنند؛ مردم دوباره میگذارند»پانزدهمین جشنوارهی بینالمللی فیلم مستند در کانادا از ۱۷آوریل ۲۰۰۸در شهر تورنتو شروع شد. شش فیلم ایرانی در این جشنواره حضور دارند. از این شش فیلم، فیلم «باد دبور» ساختهی محمد رسولاف در بخش مسابقه شرکت کرده است. محمد رسولاف در گفت و گو با محمد تاجدولتی میگوید: «با برخورد سلبی که نمیشود کاری با آن کرد، اینها دائم میزنند، میکوبند، میآیند دیشها را جمع میکنند و مردم دوباره دیشها را میگذارند، در اینترنت از فیلتر شکن استفاده میکنند. فیلمها را بهصورت دیویدی قاچاق میکنند.» سامان سالور، تنها ایرانی حاضر در کنساغر رفیعی- فیلم «ترانه تنهایی تهران» (مردی با آستین کوتاه) ساخته سامان سالور موفق شد در بخش ۱۵روز با کارگردانان به جشنواره کن راه پیداکند. ۱۵روز با کارگردانان، یکی از بخشهای مهم جشنواره کن است که تنها ۲۰ فیلم از کشورهای مختلف جهان در آن شرکت میکنند. علاوه بر فیلم ترانه تنهایی تهران، فیلمهایی از کشورهای آرژانتین، رومانی وبرزیل نیز در این بخش پذیرفته شدهاند. |
لینکدونی
آخرین مطالب
موضوعات
آرشیو ماهانه
|
 |
