البسه اگایِنه به تن جوانان غیور دارالحکومه

بگیرید و بشنوید


خانوم لیلا باجی موری از وبلاگ خود مسمی به رها اعلام کرد که در سنوات اخیر کثیری از پسران و مردان جوان ایرانی به یک طرزی سر و صورتشان را آراسته و البسه به تنشان می کنند که در فرنگ و خصوصا بریتانیا که ایشان زیاد آن ولایات را دیده، خیلی مرسوم نیست و جز اعضای فرقه اگاینه که تعمدا به این طرز خود را می سازند تا خلایق همه از ظاهر ایشان پی به باطن و مرام ایشان برند، دیگران از آنها پرهیز می کنند.

و اگاینه که هر کدام مسمی به گی (بر وزن طی و کی و می!) یک جوانانی هستند که به غایت مکش مرگ مائیت خود را طیار کرده، زیر و روی ابرو برداشته، البسه نازک و تنگ به بر، تنبان های خود را یک بنده انگشت زیر مسقط الراس کونین نگه داشته، وقت راه رفتن اسافل خود را به یک نحوی چرخانده، طوری عشوه و طنازی در تکلم ایشان مشهود است که مصاحبت بلکه حتی مشاهده ایشان برای کثیری از ذکور، بلکه خفیه نویسان سلیم النفس زمانه، حکم بر گرفتن حورالعین، غمض عین آن صعوبت دارد. به قرار مسموع محل تجمع ایشان در دارالحکومه هم بوستانی مسمی به دانشجوست که در آن مکان معاف از مالیات و آزار الواط، به رزق حلال مشغولند ولاکن وجود ذی وجود آن ها رسما از طرف حکومت انکار حتی در دواوین شعرا و عرفا و شعرا هم که چنانکه افتد و دانید خیلی و به صراحت از آنها ذکر رفته، حمل بر معنویات و حالات عرفانی و چیزهای دیگر می کنند.

معهذا علیرغم آنکه حب این طایفه و اعضای این فرقه در دل خیلی ها بوده و بلکه اشعاری که در مدح ایشان در دواوین موجود است حیرت انگیز، لاکن انتساب به آنها را هیچکس خوش نداشته بلکه آن کلمه خاصه انتساب به اگاینه (که بر وزن جونی و خونی و گونی ست!) یک فحش محسوب، بعضا زد و خوردهای شدیدی بواسطه استعمال همین یک کلمه و مشتقات آن به پا شده و می شود.

بنا به اظهار لیلا باجی مذکوره که به تایید لواخاتون زند که خیلی در این امور مجرب هست و از مریدان خاصه نازلی خاتون شارب مطلاست هم رسید، کثیری از جوانان که به این وجه خود را به البسته آنچنانی آراسته و از پشم و پیل و شارب و محاسن و زیر ابرو پیراسته می کنند، هیچ تمایلی به تبادل حال و لوازم آن با همجنسان خود نداشته، مثل عموم شایق به نسوان بوده، حتی از انتساب به اگاینه هم ناراحت و پریشان می شوند و از این جهت عجیب می نماید که بجهت دلبری از نسوان خود را مشبه به ایشان می کنند علی ذالک ارشاد کردند که منبعد چنین نکنید.

دیگر آنکه آشیخ محمدعلی میرزای ابطحی را که در دولت استصلاحیون صاحب منصب و از رجال بود و لاکن فعلا فقط صاحب بلاگ است، به عموم اهل وبلاگستان توصیه فرمود که در ایام فراغت نوروزی، یک بار بدقت قانون اساسی مشروطه مشروعه را مطالعه کنند که خیلی قانون خواندنی و مترقی و مدافع حقوق و آزادی همه و خلاصه به کمال خوبیست. لاکن استثنائاتی هم در آن لحاظ شده که در مقابل عظمت اصول آن ناچیز و قابل غمض عین منتها بعقیده معظم الیه که یقینا مطلع وارد به امور اجراییست، اجرائا، اصول کلی مترقی و راقیه آن مبدل به مستثنیات و موارد استثنای آن بدل به مر قانون شده.

ایضا خبر رسید که به بهانه نشر یک آرتیکلی از دارالاخبار طبی سلامت نیوز که در آن راجع به همین فرقه مباحثه علمی کرده در دارالصوت زمانه، جمعی از اگاینه و لزابنه به تحریک شارب مطلا مدعی هتک حرمت خود بتوسط زمانه شده، تحصن کرده اند که اسباب حیرت شد چون نه فقط در آن آرتیکل کذایی وهن و استهزایی ظریفا یا ضخیما نسبت به مشارالیهم و هن یافت نشد بلکه همین اخیرا بواسطه ایام الحال ولنتاین یک نمطی را مهدی خان جامی به چنان کیفیتی در زمانه مخصوص این دو فرقه کرد که شایع شد یا مهدی خان خود عضو آنها شده یا اداره زمانه را از خود موضوع کرده به یکی از عضوهای شریف ایشان واگذار کرده!

تمت. پنجم فروردین 1386 جلالی مطابق بیست و پنجم مارس 2007 سال مسیحی

میرزا محمود، خفیه نویس دارالصوت زمانه